Ροδόχρους Πιτυρίαση

– Περιγράφηκε το 1860 από τη Γαλλίδα Δερματολόγο Camille Gibert.
-Είναι μια «γρίπη του δέρματος» και έχει υποτεθεί ότι ο ιός Humanherpes 6 και 7 (HHV6 και 7) θα μπορούσαν να συμμετέχουν.
– Οι κλινικές βλάβες χαρακτηρίζονται σαν δακτυλιοειδής βλάβες με μία περιφερειακή στεφάνη.

Κανονικά οι βλάβες είναι συμπτωματικές, αλλά μερικές φορές συνοδεύονται με φαγούρα και συνήθως προηγούνται γριππώδη συμπτώματα, πυρετό, κακουχία κλπ.

Η πρώτη βλάβη είναι συνήθως μεγαλύτερη και για αυτό το λόγο ονομάζεται «μητρική βλάβη».

-Το ιστορικό των ασθενών είναι σημαντικό και είναι σκόπιμο, διότι πρέπει να αποκλεισθεί η δευτερογενή σύφιλη.

-Η νόσος είναι αυτοπεριορισμένη, και πολλές φόρες η θεραπεία είναι συμπτωματική (κατά της φαγούρας), είναι το μόνο που χρειάζεται.

Η αρχική περιγραφή της νόσου .

Οι 2 πιο χαρακτηριστικές μορφές που έχουμε παρατηρήσει σε αυτή την κατηγορία είναι:

  1. Η μία που περιγράψαμε παραπάνω, η εμφάνιση της οποίας μοιάζει με λειχήνα και ψωρίαση.
  2. Μια άλλη μορφή η οποία θα μπορούσε κανείς να ορίσει ως ροδόχρου πιτυρίαση η οποία παρουσιάζει τα ακόλουθα χαρακτηριστικά:

– Smull furfuraceous σημεία, τα οποία είναι πολύ ελαφρά χρωματισμένα, ακανόνιστα, και πάντα χωρίζονται από το φυσιολογικό δέρμα.
Είναι κνησμώδες, και εμφανίζονται στο άνω τμήμα του σώματος και του θώρακα, με προδιάθεση για επέκταση στο λαιμό, και το άνω τμήμα των βραχιόνων και των μοιρών, οπού όμως μπορεί να εξαπλωθεί διαδοχικά από πάνω προς τα κάτω κατά τη διάρκεια της νόσου.

Η νόσος έχει διάρκεια από 6 εβδομάδες έως 2 μήνες.
-Η νόσος επηρεάζει συνήθως τις γυναίκες και παρατηρείται η εμφανίσει της νόσου αρκετά συχνά σε ζεστές εποχές του έτους.
Θεωρείται σχεδόν νόσος των νεαρών ατόμων και των ατόμων των οποίων το δέρμα είναι λεπτή και ευαίσθητη.

Συνήθως μετά από 2 μήνες εάν δεν ανταποκριθεί στις θεραπείες ,χρίζεται και επιβάλλεται να γίνει βιοψία .